Knulp- Herman Hesse

 Sayfa Sayısı: 104

 Yapı Kredi Yayınları

 Yıl: 1915

 Yky'de 1. baskı: Nisan 2004

 "Her insanın kendine özgü ruhu var." der Knulp.

Bu ruh göçebe olmasından değil, bu göçerliğini tek bir bedene sığdırmasındandır. Onun yolculuğu yalnız 'kendine'dir. Kendineliği ise kendisine bahşedilmiş öz hariç olan bütün yeryüzünedir. Bu bütün yeryüzünde ise önemseyeceği hiçbir şey yoktur. Fakat dostlarını imrendirecek pek çok şeyi vardır.

Hesse'i yazar kimliğinin yanında özellikle savaş karşıtı olarak biliyoruz. Bu dünya görüşü, eserlerinde daha çok 'civar' -bir bakıma dünya-  ile ilgili olanı kendine bağlamaktadır. Fikir ve ruh yaşamını yansıtan yazıları da sürekli bu yöne çekmiştir. Diğer eserlerinden Bozkırkurdu ve Siddhartha da tıpkı Knulp'taki gibi topluma uyum sağlamama paydası kendini gösteriyor. Bu fikir yuvarlanarak daha sonraları ise 50'li yılların (iki Dünya savaşı görmüş 50'li yıllar) bir gençlik fikrinin sağlayıcısı olmuştu.

Hesse'in hocası ve ruhbilimci Jung, ruhsal kişiliğinin bütün geçmişten gelen izlenimler olduğundan bahseder.  Bu cihetle baktığımızda Knulp'un yaya göçer olması aylaklıktan ziyade Knulp'un yaşama dair isteklerini yeteri kadar alamadığıyla alakalıdır. Kahramanımıza imrenen dostları da bu 'özgü ruh'a inemediği gibi rahat yaşam süren bir gezen olarak tanımlar.

Hermann Hesse Knulp'un dünyasını Knulp'a ait üç öyküyle ayırmış: İlkbahar Başı, Knulp'a İlişkin Anılarım ve Son. Bu öykülerle Knulp'un kimlerle olduğunun yanında kimlerle olmak istemediğini de görüyoruz. Hikâyelerdeki Knulp'un gezileri tüm dünyanın keşfi gibidir ve ilk çocukluğun heyecanı üstündedir. Buradaki heyecan her seferinde biraz daha kırılmış olan çocukta kalan heyecan ne ise Knulp'un heyecanı da odur. İlk ve son çocuk Knulp, kendini, kendi evreninde 'şey' olarak görür diğer evren ise görülecek bütün 'şey'lerdir.

Sepici Emil Rothfuß, Barbara, Machold, Franziska ve Lina gibi bir çok 'an' arkadaşı olacaktır Knulp'un bu gezgi hikâyesinde. Bu 'an'ların azalıp çoğalması yine bu dostlarının yardımıyladır. Sanki Knulp bu yaşantıda yaşanılması gerekeni uygulayan bir başroldür. Yaşantıların süresi de yine dostlarının ne kadar ısrarcı olmasına doğru çözümlenir. Ekseriyetle bütün yaşamını kadere bağlamış, bu kaderler de yolda karşılaşılan kişilere bağlı hoş öykülerin toplamıdır Knulp.

Eserin bitiminde yer alan Hesse'nin Ölümünden Sonra Bulunan Yazıları İçinde Knulp'la İlgili Fragmanlar bölümü iki parçadan oluşmaktadır. Göçebeler Üzerine ve Knulp'un Sonu. Bu son iki bölüm Knulp hakkında kısa ve özel bilgiler içermektedir.

Son olarak yüce gezgici Knulp'un dediği gibi; "Bak, o günden sonra kimi dostlar, tanıdıklar, arkadaşlar edindim, ayrıca kimi aşklar yaşadım, ama bir daha bir kimsenin verdiği söze asla bel bağlamadım, ben de verdiğim bir söze kendimi bağlı hissetmedim. Bir daha asla. İşime geldiği gibi yaşadım hep, elimin altında bol bol özgürlük ve güzellik vardı, ama ben hep yalnız kaldım."

                                                                                                                                                                                                                                  Süleyman Karadağ